kropka

albo nic nie myślał. po prostu nic.

Milcząc

usłysz mój krzyk gdy patrze milcząc

Można wiele wytrzymać. Ale czy warto.
I co? Kolejna przygnębiająca notka? Bo znów to samo. Te wszystkie uczucia, łzy, żale, myśli, wspomnienia, gniew, smutek, złość, bezsilność ubrane w piękne i delikatne słowa... Żygam już tym. Czytając stare notki mam wrażenie że ten blog nalezy do jakiejś zdesperowanej, porzuconej 40letniej kobiety na którą już nic w życiu nie czeka. Daaamn. Co się ze mna stało? Mam 18lat i chce zdobywać świat!
Dochodzi 4, a wciąż nie spię. Głupia ja. Powinnam już dawno się od tego odciąć. I iść dalej. Dokładnie rok temu było zupełnie inaczej. Teraz gdy zamknę oczy i sobie to przypominam.. wydaje mi się jakby to było bardzo dawno. Jakby minęło te 100 lat, a teraz otacza mnie zupełnie inna rzeczywistość. Ale wciąż uparcie twierdziłam że to się zmieni. Nie wierzyłam, że od tak można to wszystko przekreślić. Nie chciałam w to wierzyć. Ha! No to masz. Szkoda tylko że aż w tak drastyczny sposób musiałam się o tym przekonać. Wiecie co, może ja jestem jakaś dziwna. Bo tu jak nie imprezujesz 24/7 to jestes nikim. Im więcej nabijesz jednego wieczoru tym więcej do ego! Potem tylko pochwalić się znajomym and again! A przecież jest pewna granica, którą przejść może tylko jedna osoba. a nie milion przypadkowych. Przypadek przecież nic nie znaczy, jakby to było czymś naturalnym. Można się bawić, wszystko super, ale zabawa kończy się tam gdzie ranimy uczucia drugiej osoby. Chyba jednak wole zostac dziwna jeśli jestem aż taka inna w dzisiejszym świecie. Uczucie przecież nie jest zwyklym przypadkiem. Szkoda tylko że już nie potrafi się tego uszanować. Może ja też nie umiem.. Chce pozwolić samej sobie się od tego uwolnić. Błagam. Dłużej już nie mogę.
Nikt nie zrozumie tego co tak na prawde czujesz. Może to ja jestem jakąś nadwrażliwą osobą, bo nie potrafię nic-nie-czuć. Ale już nie mam zamiaru się odzywać. Nikogo to tak na prawde nie obchodzi. Każdy biegnie w swoją stronę. Ważne żeby się uśmiechac i biec dalej. Dokąd pytam, dokąd? Toż to bez sensu. Już sama nie wiem czy istnieje cos takiego jak prawdziwa przyjaźń. Oni tylko czekają az podwinie się noga, więc udawaj że nic się nie stało. 'jużnicmnietonieobchodzi.' Choć z każdą chwilą co raz bardziej tęsknie. Z każdą chwilą co raz bardziej widzę jak to znika. I nie wróci. Z każdą chwilą co raz bardziej. So stay strong.

usłysz mój krzyk gdy płonę ciszą

Marta Bijan - Milcząc

An.

who cares

mam już dość siebie po prostu. ile moge wciąż podkładać się pod jadący pociąg. mam ochote sobą potrząsnąć, kopnąć w tylek a potem obrócić się na pięcie i jakby nigdy nic pójść w drugą stronę. ale niee.. ja wolę wciąż stać w tym samym miejscu i czekać. nie na coś. bo już nie ma na co. na nic. od tak.
Siedzę w nocy. Znowu. Bez sensu. Czy ja nigdy się od tego nie uwolnię? Sama sobie na to nie potrafie pozwolić. Bo ile razy wciąż można wchodzić w ten labirynt. Czasem sama mam ochote sobie przywalić za to co robię. myślę, że to tylko chwila, nie wiem czy wtedy czujemy to samo, ale jest takie napięcie, którego nie potrafię się pozbyć, bez słów myślimy o tym samym, jedno spojrzenie, dotyk i zero samokontroli. wciąż obiecuje sobie że to nic nie będzie dla mnie znaczyć, jak dla wszystkich. że dam radę też taka być. przypomina mi to notke z 29 czerwca. nienieniee.. Czasem na prawde wolałabym być taką dziewczyną bez serca. Jedna impreza, druga, ten, następny, kolejny, milion na raz. who cares! ale nie potrafię. Dlaczego nie potrafię!? Ciągle nie mogę być obojętna, choć cały czas sobie to obiecuje. Nie chcę ciągle być taka horągiewką, z którą mały waterek robi co chce. Ile można. Ale teraz wiem ze nigdy nie bede potrafila tego skonczyc. choć już dawno tego nie ma.

*najbardziej chaotyczny wpis
An.

spadam

"Tak bardzo chciałbym, żeby jutro mogło się to zmienić
Żebym mógł dać Ci, to co chcę Ci dawać i dostać to od Ciebie
Tak bardzo chciałem dzisiaj Ci powiedzieć, że
Mówię Ci co chcesz usłyszeć i mówię to dla Ciebie
Tak mocno chciałem Twoich oczu, Twojej skóry 
Tak bardzo chciałem Twoich dłoni, tak mocno czułem to
Tak bardzo chciałem obok być, nie myśląc ile to kosztuje
Tak mocno czułem to, tak bardzo byłaś mi potrzebna
Tak bardzo chciałem być potrzebny Ci, 
Niezbędny tak jak Ty mi do dziś
Tak bardzo byłaś jedna, jak nigdy, nigdy nikt
Tak bardzo mocno chciałem z Tobą żyć
Tak mocno byłem pewny, czekałem kiedy powiesz mi
Że jesteś dla mnie, jesteś ze mną, że ja i Ty 
To coś, co jest na pewno, że jest naprawdę
Że to co było między nami wciąż jest i wciąż jest ważne i…

Nie ma Cię gdy moje życie spada w dół i
Nie ma Cię gdy wszystko łamie się na pół i 
Nie ma Cię i nie wiem już gdzie jesteś, ale dobrze, 
Że nie wiesz co u mnie, bo pękło by Ci serce

Nie ma Cię gdy moje życie spada w dół i
Nie ma Cię gdy wszystko łamie się na pół 
Ale kocham Cię, kocham, wciąż Cię kocham, kurwa
I nie znam już innych słów, to jest zbyt trudne

A kiedy moja miłość zgaśnie, gdy naprawdę będę chciał iść sam
Gdy bez Ciebie będzie łatwiej, gdy bez Ciebie będę mógł być
Tam gdzie mieliśmy iść razem zawsze
Gdy przestaniesz tak naprawdę znaczyć już cokolwiek dla mnie
Gdy przestanę myśleć o czym myślisz i gdzie idziesz
Gdy to stanie się nieodwracalne gdy stąd wyjdziesz
Gdy nie będę już tak bardzo chciał Cię widzieć
Gdy nie będę chciał Cię słuchać, gdy nie będę z Tobą milczeć
Gdy nie będziesz czuła do mnie tego już tak mocno
Gdy pomyślisz, że chcesz iść gdzieś, nie chcesz zostać
Jeśli mimo wątpliwości to nie będzie proste
Nie będzie intuicyjne, coś innego będzie dobre
Jeśli będę musiał się odwrócić i to co czuje zniszczyć
Nie móc o tym mówić
Jeśli będę musiał poczuć tak, musisz zrozumieć to 
Będzie koniec nas, koniec, dziś tak to czuję, bo..."

An.

bez sensu.

Dziwne jak wiele emocji jest we mnie jednocześnie. Dlaczego jedna osoba potrafi tak bardzo zamieszać w życiu. Jedna, kolejna, następna. Czuję taką złość w sobie. Na siebie, na niego, na wszystkich i wszystko. Nienawiść do tego co sie stało. Mam ochote wybiec, biec przed siebie, daleko. Wyrzucić z siebie to, od czego nie potrafę się uwolnić. Uciec. Choć wiem że i tak zatrzymałabym się by choc na chwilę znów się tym zachłysnać. Bo nie potrafię zapomnieć. Powiem wiecej, mało kto potrafi. Ale jednak. Moje wybory wciąż padaja na takie osoby , które jednak posiadają taką umiejętność. I w tej chwili jestem bezsilna. W głębi siebie wiem ze nie mogę zrobić tego co na prawde czuję. To droga do nikąd. Nie chcę szukać swojego odbicia w obojętnych oczach. Gdzie znajdę to spojrzenie przez ktore unosiłam się nad ziemią?

Dlatego przechodzę z podniesioną głową, choć burza się we mnie oceany łez, wulkany złosci i powietrze przestaje dawać mi możliwość oddechu. Idę, jakby to dla mnie nigdy nic nie znaczyło. Bo jaki jest sens dawać komuś satysfakcje? Nie rozumiem jak można chcieć tak budowac własną osobowość, takie zabawne są uczucia? 

Choć, pokażę Ci jak może być cudownie.
 Choć, zakochaj się w moim spojrzeniu.
 Choć, zaufaj mi, że już więcej Cie nie zranię...

I nagle dzień wygląda zupełnie inaczej. Wracasz zmęczony po całym dniu do pustego pokoju, gdzie nic na Ciebie nie czeka. Czasem tylko cicho pomrukuje kot. Chciałabym tak jak on.

Wake me…
Say you wanna wake me
Say you wanna wake my life
But I know you

Your silence

Lucia - Silence 

zerwij z powietrzem

Nie chodzi o to, że nie wierzę w miłość. W uczucie trwałe, silne i stałe. 

W to, że jest się wszystkim dla kogoś. Wierzę, na prawdę! 

W tym cały problem,wierzę. I nie potrafię się z tego wyleczyć. 

Tak chciałabym umieć żyć tak po prostu.
Nie będąc uzależniona od niczego, nie czekając na nic. 

Na nikogo.

An.

rozmowy nocą

Kiedyś siadałam na oknie i oglądałam ciemność, rozmyślałam, wsłuchiwałam się w teksty. Tym razem siedziałam w ciszy. Tak dawno włączałam majestica. Nie chcę tego pamiętać. Zabawne jak szybko wkręcasz się w ten wir. Nawet nie wiesz kiedy, zajmuje ci to większość myśli, czasu, życia.. ale jedna chwila i czujesz się jak wtedy, ściśnięty i bezradny. Wydaje Ci się że nie możesz nic zrobić. Nieprawda. Więc dlaczego tylko się temu przyglądasz? Boimy się wychodzić poza schematy, boimy się zrobić coś, co świadczyłoby o tym, że to wszystko ma jakieś znaczenie w naszym życiu. Nigdy nie zapomnę tego widoku z tarasu. Przeraża mnie myśl, że to powróci, gdy tylko na chwilę przestanę się kręcić.. Nie rozumiem, kompletnie siebie nie rozumiem.