zbyt głośna cisza

Dlaczego nie potrafię przejść i tym razem obojętnie? Było. Minęło. Chwila. Tak? Powinnam myśleć tak samo. Ale dlaczego nie potrafię? Chyba uczuć nie da się umieścić w pudełku, zamknąć, otworzyć, zamknąć, otworzyć. Przez chwilę byłam pewna że tym razem nic mi się nie stanie. Że jestem silniejsza o to wszystko. Mądrzejsza. Ale! Na prawdę poczułam takie hmm.. bezpieczeństwo. Że tak może być. Po prostu dobrze. Am I so stupid?
Nieeee wiem. Coś ze mna musi być nie tak. Zdecydowanie! Bo ciągle dzieje się to samo. Może nie jestem tą osobą za którą biorą mnie ludzie. Daaamn. Już sama nic z tego wszystkiego nie rozumiem.
'Tak. Żyj chwilą. To jest cudowne.' Taaaa .
Obiecałam sobie tego nie przypominać. Obiecałam żadnej notki. Po prostu iść dalej. Lecz wciąż się obracam. Patrzę wstecz. I nie widzę przyszłości. Nie wiem gdzie idę, nie wiem czy mam gdzie iść. Nic nie wiem.

może odrobina filozofowania :)

Nadal w otaczającym mnie i wciąż powtarzającym się schemacie szukam jakiegoś celu. I zupełnie go nie widzę. Może to głupie, ale życie na prawdę jest jedną wielką sinusoidą. Kiedy jesteś na górze wydaje Ci się że wszystko jest możliwe i nie zwracasz uwagi na nic. Jesteś niezniszczalny? W jednej chwili stajesz się jak ten otaczający Cię tłum, bezmyślnie zmierzasz w wyznaczonym przez niego kierunku, gubiąc własne wartości. I nie chodzi tu o to aby odciąć się od świata bo jest zły i niedobry. nienienie. Chodzi o to żeby jednak mieć coś tam jeszcze w sobie, takiego magicznego... i nie dajmy się zwariować! Po prostu nie uwierzę że nawet taki człowiek, który żyje tylko od imprezy do imprezy nie siada czasem sam wieczorem na łóżku i nie myśli. O wszystkim i o niczym. O życiu. Po prostu nie wierze. Jednak nie każdy potrafi to okazać. Bo tak jest prościej. Ale życie przecież nie jest łatwe. Wiem, że przyjdzie taki czas w którym zmienią się priorytety. Ta cała pogoń za czymś nowym co fascynuje jedynie na chwilę, dopóki nie zobaczysz czegoś nowego. Pójdziesz dalej. Ale w pewnej chwili się zatrzymasz i będziesz szukać tego przed czym teraz tak uciekasz. Czasem mam wrażenie ze dzisiejszy świat kręci się w drugą stronę. Nikogo już nie obchodzą uczucia innych, liczy się zabawa. To pozwala na chwile zapomnieć o wszystkim i żyć chwilą, ale. No własnie ALE. Ale potem potrafi zniszczyć wszystko. I może 'nikogo' to zbyt mocne słowo. Bo są niektórzy wartościowi ludzie. Albo byli. Ale usilnie broniłam się przed nimi. Cała ja. Boli mnie to że staje się takim człowiekiem. Ale w pewnych chwilach to jest silniejsze ode mnie. Nie potrafię. Wydaje mi się że gdy zniknie, nic się nie zmieni. A potem jednak jest jak jest. Patrzę na swoje odbicie w lustrze i nie potrafię odgadnąć dlaczego tak. Nie chce stać się takim tłumem. A wszystko wokół każe mi zapominać o jakichkolwiek uczuciach. Nie chce. I chyba nawet nie potrafię. A tak byłoby zdecydowanie łatwiej.

Przy tym na prawdę dobrze się myśli

Emeli Sande - Read All About It 

An.

we have no friends and no love. it was just a moment.

Chciałabym wiedzieć jak jest. Ale nie wiem. 

An.

SINUSOIDA ŻYCIA. infimum. nie potrafię już. nie wierzę.

Szłam tą samą drogą co jeszcze kilka dni temu. Lecz teraz jako zupełnie inna osoba. Nic już nie widziałam. A może nie chciałam widzieć. Tych ludzi. Tego życia. Tego wszystkiego. Szłam. Jakaś pani po drugiej stronie ulicy dzielnie walczyła z parasolką. A ja z każdą chwilą stawałam się co raz bardziej mokra. Czułam jak krople deszczu spływają mi po twarzy. Nie potrafiły zmyć tego co czuje. Wcale nie było mi lepiej. Siadłam na ławce. Tej samej czy innej, nie pamiętam. Zamknęłam oczy. Chciałam spojrzeć w niebo. Ale nie potrafiłam. Już raz to przeżyłam. Wróciło. PO CO? Skoro znów jest tak samo. Przestało padać. Ale po policzku wciąż spływały czarne strugi deszczu. A jeszcze przed chwilą była taka piękna słoneczna pogoda....

Jaki sens jest w tym co wciąż powtarza się w moim życiu? 

Chyba nie potrafię już nic powiedzieć.

Obiecałam sobie że nigdy już tak nie będzie. Miało być inaczej. Nie tak!

Tym razem wiele obietnic zostało złamanych.

Jednego nigdy nie zrozumiem:

DLACZEGO.

klik.

chcę uciec . chyba uciec .  chcę zniknąć . chyba przestać istnieć . na zawsze . i nie myśleć już o tym . chcę spokoju . nie chcę . chyba chcę pamiętać . ale już nie myśleć . nie tak . chcę by przestało istnieć . chyba w taki sposób , by zawsze było przy mnie .

chcę wiele . chyba zbyt mało .

TMK aka Piekielny - Magia

są sny o których nie mówisz nikomu..

To są właśnie te chwile, które kiedyś będę wspominać. Wiem to. Ale czy jest sens podążać w coś co prędzej czy później Cię zniszczy? Może jestem pesymistką. Być może. Ale boję się znów poczuć to samo. Nienienie. Nie to samo. Nigdy nie poczujemy dwa razy tego samego. Ale coś podobnego? Boję się to upuścić, bo wszystko znów się rozbije. Nie chcę tak. Być może niepotrzebnie rozkładam to wszystko na czynniki pierwsze. Ale nie lubie takiej niepewności. Niezdecydowania. Niewiedzy. Tego uśmiechu, który ostatnio znów pojawia się na mojej twarzy... Oh. Nieprawda. Uwielbiam go! Ale boję się, że za chwilę zniknie. Tak po prostu.

Nie zmienisz tego, co dzieje sie poza Tobą. Tak niezależnie od Ciebie, ale mimo wszystko ma na Ciebie ogromny wpływ. Nie masz kontroli nad uczuciami, myślami, pragnieniami. 

Powiedz, że teraz będzie inaczej. Obiecaj.

Szczęście jest chwilą... a życie to mnóstwo chwil.

yesterday is history. tomorrow is a mystery..

Czy to możliwe?

Nie martwić się o każdą następną minutę. Nie zastanawiać się cały czas czy za chwilę wszystko nie zniknie. Nie bać się żyć. Uśmiechnąć się bez powodu. Po prostu iść. Przed siebie.

W tej chwili jedyną rzeczą której chcę, to móc kiedyś spojrzeć w niebo, przymrużyć oczy patrząc
w Słońce i pomyśleć - jestem szczęśliwa. Tak po prostu.

klik.

słowa są tylko pustym powietrzem

Gdybym mogła wziąć sama siebie za rękę i zaprowadzić tam dokąd chcę iść...

,,Myślę, myślę, że kiedy to wszystko jest już skończone, to powraca tylko przez mgłę, rozumiesz.
Jak kalejdoskop wspomnień.
Powraca wszystko, za wyjątkiem jego samego.
Myślę, że gdy pierwszy raz go ujrzałam, jakaś cząstka mnie wiedziała co może się wydarzyć.
I naprawdę, nie chodzi tutaj o jego słowa, czy czyny.
Chodzi o uczucie, które pojawiło się razem z nim. 
Szalonym wydaje się fakt, że nie mogę być pewna czy kiedykolwiek poczuję coś podobnego.
I nie wiem, czy powinnam to poczuć.
Wiedziałam, że jego świat poruszał się zbyt szybko i spalał wyjątkowo jasnym płomieniem, ale pomyślałam wtedy: "Jak diabeł mógłby pchać mnie w ramiona kogoś, kto przypomina anioła gdy tylko się uśmiechnie?".
Może to wiedział, kiedy mnie zobaczył.

Zgaduję, że straciłam wszelką równowagę.
I myślę, że najgorszą częścią tego wszystkiego, nie było utracenie jego. Tylko to, że zatraciłam siebie.''

  tekst piosenki.

..co myślisz gdy patrzysz w niebo?